Categorie archief: Uncategorized

Een blik op: Toekomst interactie

(Dit artikel heb ik geschreven voor het semester DMEC)

Het is donderdag morgen. De wekker is tien minuten geleden af gegaan, maar je kan nog niet de moed vinden om uit je warme bed te stappen en onder de douche te gaan staan. Langzaam veranderen je ramen van zwart naar transparant. De ochtendzon krijgt steeds meer de overhand in je kamer en je wordt hierdoor op een natuurlijke wijze gewekt. Je stapt uit bed, loopt naar je kast en bedenkt ondertussen welke outfit je vandaag eens zal dragen: lekker nonchalant. Je kast meld je dat je om 10.00 uur een afspraak hebt met een belangrijke klant en dat voor vandaag een overhemd en pantalon passender zou zijn. Natuurlijk, die afspraak was je helemaal vergeten, blij dat je kast toegang heeft tot je agenda. Terwijl je bezig bent met aankleden vraagt je mobieltje of je wil dat het koffiezetapparaat aan gaat. Met een simpele bevestiging staat er tien minuten later een verse kan koffie klaar. Dit alles dankzij verschillende apparaten die met elkaar communiceren.

Hedendaags
Een situatieschets zoals hierboven weergegeven is dan nog niet hedendaags. Toch merk je dat in je leven steeds meer apparaten zo worden geprogrammeerd dat je leven er makkelijker door wordt. Denk aan de verwarming die op een vast moment aan en uit springt. Of je koffiezetapparaat die je in kan stellen zodat je ’s ochtends een lekkere kop koffie hebt. Er worden steeds meer producten ontwikkeld die ons ondersteunen in ons dagelijks leven. Er zijn zelfs auto’s met parkeersensoren of emergency brake assist1. Tegenwoordig kijkt niemand meer van deze ontwikkelingen op, maar wie had dat 20 jaar geleden verwacht?

Interactieve media
Bovenstaande voorbeelden zijn eigenlijk de voorlopers op de ideeën die nu ontwikkeld worden. Deze ideeën kunnen we eigenlijk onder één noemer scharen: interactieve media.
Als we de woorden interactieve media in de mond nemen komen we al vaak met de verklaring “iets met computers”. Als je op internet gaat zoeken naar een passende definitie kom je er al snel op uit dat je de twee termen apart moet definiëren en vervolgens samenvoegen.

Interactief: ‘waarbij mensen op elkaar reageren, of waarbij je invloed kunt hebben op wat er gebeurt’.2
Media: ‘ De middelen die gebruikt worden om met grote delen van de bevolking in contract te treden. Ze worden ook wel massamedia genoemd. Radio, TV dag- en weekbladen vallen er onder.’3

Een eenduidige definitie is dus niet te vinden. In mijn ogen is de definitie van Interactieve media: Interactieve media is media die is voortgevloeid uit het internet. Het is media die inspeelt op de gebruiker en die zich aanpast aan de wensen van de gebruiker. Interactieve media draagt bij aan de informatie uitwisseling tussen verschillende gebruikers en tussen gebruiker en applicatie. Dit kan alleen verlopen met behulp van/ door middel van verschillende nieuwe media.
Tegenwoordig is dit nog beperkt tot uitwisselen van informatie doordat de applicaties met elkaar gelinkt zijn. Denk bijvoorbeeld aan een sportapplicatie die je resultaten deelt op Facebook of twitter die automatisch ook je tweets op Facebook plaatst. Maar uiteindelijk zullen we ook gebruiksvoorwerpen om ons heen kunnen voorzien van informatie.

Mogelijkheden
Maar wat kunnen we nu eigenlijk met deze interactieve media? Dat was één van de eerste vragen die ik te horen kreeg toen ik een vriend van mij vertelde dat ik daar mee bezig was. Het meest voor de hand liggende antwoord is VEEL. De mogelijkheden zijn eigenlijk eindeloos. Denk bijvoorbeeld aan de Google Glasses die nu in ontwikkeling zijn. Persoonlijk denk ik dat dit heel erg goed mogelijk is over een aantal jaren. Ik denk alleen niet dat het mogelijk is om dit toe te passen in de ogen van mensen zoals getoond word in een filmpje genaamd Augmented dating4. Al ben ik wel bang dat mensen met deze technieken al bij voorbaat over iemand gaan oordelen. Dat bij het daten de motivatie ook daadwerkelijk af gaat hangen van de score die de ander toegewezen krijgt door middel van een stukje techniek en niet op het gevoel die de ander bij jou teweeg brengt. Daarnaast zijn ze nu ook bezig met het ontwikkelen van een interactief kussen.5 Dit kussen zorgt ervoor dat mensen die lange tijd niet bij elkaar kunnen slapen (militairen die op uitzending moeten of mensen die vaak op zakenreis moeten) toch het gevoel hebben dat hun partner bij hun ligt. Aan de ene kant denk ik dat deze ontwikkelingen positief kunnen bijdragen aan de manier waarop wij ons hedendaags leven leiden, maar aan de andere kant vraag ik me wel af in hoeverre deze technieken ook daadwerkelijk nuttig zijn (we redden het nu ook redelijk prima zonder) en gebruikt zullen worden door de bevolking.

Gedragsverandering
Dankzij alle nieuwe technieken en ontwikkelingen veranderd er uiteraard ook het één en ander in ons gedrag. Toen ik het daar met Eelco Martens over had zei hij het volgende: “Vroeger zaten we gezamenlijk voor de televisie, maar vandaag de dag heeft iedereen zijn eigen tv en is tv kijken puur een egoïstische daad geworden.” En eigenlijk klopt dit ook wel. Vroeger zaten we met zijn allen naar één TV zender te kijken en de volgende dag was dit veelal onderwerp van gesprek. Tegenwoordig kijken we veel meer televisie, maar samen TV kijken gebeurt een stuk minder.6
Maar ook de komst van de computer en Internet heeft ervoor gezorgd dat we steeds meer dingen alleen zijn gaan doen. Of wat denk je van smartphones? We zouden al bijna niet meer zonder kunnen. Even tijdens het wachten op de bus een spelletje spelen, de laatste koerscijfers checken, vrienden een berichtje sturen of gewoon even op social media de laatste updates van vrienden lezen. Waar we vroeger nog gewoon brieven met de hand schreven en op de bus deden en smachtend dagenlang op antwoord wachtten, sturen we nu een tekstbericht via de één van de aangeboden media en binnen een dag hebben wij dan al weer antwoord.
Het is voor de meeste mensen vanzelfsprekend om eigenlijk op ieder moment aan informatie te kunnen komen ongeacht tijd en plaats, maar dit heeft natuurlijk ook een gevolgen. Door de enorme drang om constant te controleren waar iedereen mee bezig is kan voor een internetverslaving zorgen.7 Dit klinkt uiteraard heel erg negatief, maar interactieve media zijn niet alleen van belang voor het ontwikkelen van computervaardigheden, maar ook voor identiteits-ontwikkeling en het opbouwen van sociale relaties en netwerken. Deze sociale relaties hebben vervolgens weer invloed op de ontwikkeling van normen en waarden en de interesses van jongeren.8

Gedragsstimulatie
Maar als interactieve media invloed kan uitoefenen op het gedrag van individuen, is het dan ook mogelijk om interactieve media doelgericht in te zetten om ander gedrag te stimuleren? Het artikel Interactieve media voor gedragsverandering meldt: “Ontwikkelingen op het gebied van interactieve technologie en media maken doelgroepen echter beter bereikbaar”9. Het blijkt namelijk dat inhaken op het kritieke moment, voelbaar maken van sociale druk en afstemming op het individu belangrijk zijn om het gedrag van mensen te beïnvloeden. Dit houdt in mijn ogen dus ook in dat interactieve media (waaronder sociale media) ingezet kunnen worden om sociale druk uit te oefenen. Dit in combinatie met het feite dat mensen gevoeliger zijn voor meningen van voor hen belangrijke anderen, dan voor die van een relatief anonieme instantie, kan er heel goed voor zorgen dat mensen geneigd worden waarden en gedragingen over te nemen. Dit houdt dus in dat mensen meer gemotiveerd worden door personen waarmee ze in direct contact staan. Dit merk ik ook in mijn persoonlijke omgeving. “Doordat middels social media het eigen netwerk kan optreden als referentiegroep, wordt deze afstand verkleind en neemt de kans op overreding toe. Het initiatief dat facebook gebruikers aanmoedigt hun donorregistratie te delen met vrienden illustreert dit”9. Op het moment dat veel mensen in mijn omgeving gaan sporten en dit ook op social media delen, merk ik dat ik ook makkelijker een keer de wandelschoenen aantrek en eens een flinke boswandeling ga maken. Of dat ik zeven verdiepingen (naar mijn kamer) met de trap ga in plaats van de lift.

Toepassingen
Maar hoe zouden we dat dan in de huidige maatschappij kunnen toepassen? Persoonlijk denk ik dat het heel goed mogelijk is om bijvoorbeeld sensoren in schoenen te plaatsen die meten hoeveel je gelopen hebt. Op een moment dat je dus de hele dag eigenlijk alleen maar op bed hebt gelegen of lui op de bank hebt gehangen, kan je dus een notificatie krijgen dat jou vrienden die dag actiever zijn geweest. Of een fietspad dat oplicht naar mate er andere fietsers dichter bij jou in de buurt komen. Op die manier kan je gewaarschuwd worden door je omgeving. Of denk eens aan een interactieve spiegel in een pashokje waarmee je je vrienden meteen de laatste outfit kan laten zien of kan vragen of je gele truitje wel of niet bij je gezicht past. Al deze interacties zullen uiteindelijk allemaal verandering in ons gedrag opleveren zoals de komst van TV, computer en internet in het verleden ook gedaan hebben.

Dit zijn in mijn ogen voorbeelden die in de nabije toekomt toegepast zouden kunnen worden. Maar ik denk ook dat het uiteindelijk mogelijk is om alle apparaten in ons huis aan elkaar te koppelen en daarmee ons leven nog meer te ondersteunen. Uiteraard zal dit ook veranderingen in ons gedrag opleveren. We zullen wellicht meer tijd hebben om aan andere dingen te denken omdat de apparaten op elkaar afgestemd zijn en ons dagelijks leven ondersteunen. Maar ook zullen we onbewust vierentwintig uur per dag in verbinding staan met onze vrienden. Dat doen we nu eigenlijk ook al, alleen zijn we daar nu actiever mee bezig dan waarschijnlijk in de toekomst het geval is. Wat mij betreft zou dit heel erg handig zijn en ik sta voor alle mogelijkheden open, maar dan moet het wel daadwerkelijk iets bijdragen aan mijn persoonlijke leven. Dat lijkt me logisch.

—————————————————————————————————
Bronnen
1. (Nb), (z.d.), Emergency brake assist, geraadpleegd op 15 april 2013, http://en.wikipedia.org/wiki/Emergency_brake_assist
2. Woorden.org, (z.d.), Interactief, geraadpleegd op 15 april 2013, http://www.woorden.org/woord/interactief
3. H. Faassen van, (z.d), begrippen tussen taal en beeld, geraadpleegd op 15 april 2013, http://www.tussentaalenbeeld.nl/A38.htm#M
4. E. May-raz, D. Lazo, 24 juli 2012, Augumented dating, bekeken op 16 april 2013, http://vimeo.com/46304267,
5. J. Montgomery, Pillow Talk, Interactive Media Design Final Year Project 2010, geraadpleegd op 18 april 2013, https://www.youtube.com/watch?v=ocpakhEveBA
6. Entoen.nu, (z.d.), De televisie vanaf 1948, iedereen kijkt televisie, http://www.entoen.nu/televisie/po
7. InfoNu.nl (kropslavinken), 26 april 2012, Internetverslaving: Ben ik verslaafd aan Social Media? http://mens-en-gezondheid.infonu.nl/verslaving/96627-internetverslaving-ben-ik-verslaafd-aan-social-media.html
8. Kennisnet onderzoeksreeks Nr.17, Jongeren en interactieve media; Diversiteit in het gebruik van interactieve media onder jongeren, 2009 gedownload van: http://onderzoek.kennisnet.nl/attachments/2060477/JongerenEnInteractieveMedia_def_opweb.pdf
9. B.B Stinesen, R.j. Renes, J. Meinetten, H. De Bruin. Interactieve media voor gedragsverandering; Een hedendaags perspectief op gezondheidscommunicatie. Tsg jaargang 91/2013 nummer 1., gedownload van https://stc-proxy.han.nl/han/SpringerLink/link.springer.com/article/10.1007%2Fs12508-013-0010-y
Afbeeldingen ontleent aan:
http://facultyrow.com/profiles/blogs/8-ways-google-glasses-will-change-education
http://www.olaladirectory.com.au/how-businesses-can-benefit-from-interactive-video-walls/

Advertenties

Build it together

Het tweede deel van de opdracht, is om een online participatie platform te bedenken. Nu moest ik meteen aan de goede doelen app van Eelco denken die wij op dit moment aan het uitdenken zijn.
Toen bedacht ik me, dat ik wel een online platform kan bedenken waarbij mensen geld kunnen doneren en waarbij ze de vorderingen meteen zien. Op die manier kunnen bijvoorbeeld hier watertanks gebouwd worden, die vervolgens in Afrika geplaatst kunnen worden.

Maar hoe gaat dat dan in zijn werk?

Iedereen heeft zijn eigen profiel binnen het platform. Je kan dan kiezen om een eigen project te starten, een project met vrienden, of om mee te helpen met een community project.
In het geval van de laatste, betekend dat, dat jij met de volledige community geld doneert aan een groter project. Denk hierbij bijvoorbeeld aan het bouwen van een school of fabriek.
Op het platform komen dan bricks te staan die stap voor stap uitgevoerd moeten worden. Stenen kopen, leidingen kopen, gat in de grond graven enz. Jij kan dan zelf aangeven hoeveel stenen je zou willen betalen en hoeveel leidingen jij voor het project wil aanschaffen. Zodra de basisproducten aangeschaft zijn kan je door gaan met het project. Je komt dan bij de volgende brick uit waarbij je bijvoorbeeld cement kan kopen, water aan kan schaffen en kan beginnen met het begin van de bouw. In volgende bricks komen er bijvoorbeeld ramen, dakpannen en dakgootjes bij.

Door middel van een viritueel plaatje, kan je zien hoe ver de bouw al vordert. Je ziet dus ieder klein deeltje van de bouw gebouwd worden. Door dit viritueel te laten zien, raken mensen (hopelijk) meer gestimuleerd om geld te doneren aan projecten in derde wereld landen.

Gerard Fischer

Voor vandaag was de SxD opdracht om een saai, fluffig stuk van Gerard Fischer over understanding, Fostering en Supporting cultures of participation te lezen. Ondanks dat dit echt redelijk taaie en droge kost is, is het me wel gelukt het artikel door te spitten om de opdracht te kunnen volbrengen.

Hier onder vind je het eerste deel van mijn uitwerkingen:

Meta Design

  • Er moet een mogelijkheid zijn om veranderingen door te voeren
  • Veranderingen moeten technisch mogelijk zijn
  • Voordelen moeten duidelijk zijn t.o.v de “investeringen”
  • De omgeving moet de taken ondersteunen die de mensen uitvoeren
  • Het delen van veranderingen moet laagdrempelig zijn
  • Designers moeten Meta-designers worden

Social Creativity

  • diversiteit: ieder individu moet unieke informatie/ perspectief hebben
  • onafhankelijkheid: de meningen van de mensen worden niet gevormd door de adviezen van mensen om hen heen
  • decentralisatie: Mensen moeten zich kunnen specialiseren en op het gebied van hun eigen interesses iets toe kunnen voegen
  • aggregatie: Het samenvoegen van alle individuele bijdragen tot 1 geheel

Richer ecologies of participation

  • ‘lage drempel en een hoog plafond’, Bied de mogelijkheid om nieuwe deelnemers bij te laten dragen vanaf het begin, terwijl gevorderde deelnemers uitgebreidere functionaliteiten toe kunnen voegen.
  • mechanismen die ondersteunen bij verschillende ‘migratie paden’
  • Verschillende interactie mechanismen voor de verschillende niveaus van participatie.
  • Een ondersteuning gericht op de hoeveelheid tijd en moeite die iemand moet investeren voor het leveren van een bijdrage.
  • Er zijn beloningen nodig om mensen te stimuleren bij te blijven dragen aan de community

But What! (play the game deel2?!!)

Maar hoe kan ik de in mijn vorige blog beschreven oplossing veralgemeniseren tot een pattern?

What
De oplossing in 1 zin is bijvoorbeeld: Pas cadeaubonnen toe aan de website die mensen kunnen verdienen bij het plaatsen van een bestelling afhankelijk van het besteedde bedrag.

Use When
Deze pattern is geschikt voor eigenlijk alle websites waarop mensen artikelen kunnen bestellen.

How
Mensen besteden geld op jou website op het moment dat ze artikelen bestellen. Door cadeaubonnen toe te voegen aan hun profiel kunnen ze geld sparen die ze een keer voor zichzelf kunnen besteden. Het is dan dus wel de bedoeling dat mensen hun adres hebben opgegeven en dat ze de bestelde cadeau-artikelen niet naar een ander adres kunnen laten sturen.

Why
De gebruiker kan over het algemeen wel in winkels sparen voor punten die zij vervolgens kunnen inwisselen voor korting. Op websites is dit vaak een stuk lastiger. Dit kan opgelost worden door ook op websites punten te sparen waarmee mensen uiteindelijk korting krijgen of gratis artikelen kunnen kopen. Op die manier kunnen ook de mensen die online artikelen kopen korting krijgen.

Patterns
Mijn pattern is eigenlijk ontstaan na aanleiding van de airmiles kaart waarmee je punten bij de Albert Heijn en de Shell kan sparen en op die manier korting kan verkrijgen. Daarnaast zie je eigenlijk overal dat mensen punten of badges kunnen verkrijgen, maar meer dan die status krijgen ze er niet voor terug. Vandaar dat ik besloten heb dat mensen er online wel wat voor terug moeten krijgen. Zo nodig kunnen mensen dan alleen maar kiezen uit een reeks artikelen waar de winkel eigenlijk van af moet. Denk hierbij aan de restanten van een zomercollectie bij de H&M of de artikelen van een supermarkt die na een actie als “teveel” zijn overgebleven. Op die manier worden mensen positief gestimuleerd om online artikelen te kopen en komen de winkels van hun “overige” producten af.

ARENA

Play the Game?!!

Na bijna een uur lang naar video’s te hebben gekeken van Seth Priebatsch, Gabe Zichermann en Jane McGonigal.
Zij benoemen een heleboel voorbeelden van gamification en playification:
Happy Hour, Farmville, Vitality, Modern Warfare, school, LinkedIn, World of Warcraft, rewards on SCVNGR, Digg, McDonalds Monopoly en Foursquare. Maar ook de DARPA balloon game en de “speed driving tickets” waarbij bestuurders die netjes rijden kans maken op loten betaald met de tickets van de mensen die zich niet aan de snelheid houden.
Na aanleiding van mijn vorige blog vraag ik me toch wel af of iedereen zelf de voorbeelden kan indelen bij gamification en/of playification.

Blijkbaar zit de hele wereld er vol mee. Maar dat moet dus betekenen dat school, werk, rijexamen, solicitatiegesprekken, boodschappen doen, oppassen, winkelen en schoonmaken ook allemaal aangepast kunnen worden om tot één van deze twee groepen te behoren. Maar welke manier is dan het beste. Werk verliest zijn zakelijke karakter als het te veel een game wordt voor de personeelsleden. Of misschien motiveert dat juist de medewerkers nog meer of maakt het ze juist nog meer betrokken bij het bedrijf. En hoe zouden we de autorijlessen nog plezieriger kunnen maken en daarmee ervoor kunnen zorgen dat nog meer mensen al de eerste keer voor hun theorie/examen slagen?

Nu zullen we een eens kijken naar een community/ sociale dienst. Welke community/ sociale dienst zouden wij eens kunnen redesignen om playification toe te passen? Eigenlijk weet ik niet zo snel een voorbeeld. Als ik zou kijken naar dingen die ik leuker zou willen maken, zou dat het bestellen van bloemen zijn. Maar kan ik dit eigenlijk wel rekenen tot een sociale dienst?
Fleurop is eigenlijk DE site waar je door heel nederland bloemen kan laten bezorgen. Jou bestelling wordt bij een aangesloten bloemist in de buurt geplaatst en zij zorgen er vervolgens voor dat jou bestelling geleverd zal worden.

Deze site dusdanig redesignen met Gamification is redelijk makkelijk. Het enige wat je op dat moment nodig hebt is een spelelement die de mensen kunnen gebruiken als ze bloemen op jou site bestellen. Op die manier wordt de bestelling plaatsen een stuk leuker. Maar de opdracht is om playification toe te passen. Dit zou heel simpel kunnen door mensen te laten inloggen en aan de hand van de bestellingen badges te kunnen verkrijgen. Maar ondertussen vind ik dat we al wel badges ten overvloede hebben. Hoe gaan we dan van deze site een leuke redesign maken?

Wat zou de trigger zijn voor mensen om vaker een bloemetje naar iemand te sturen?
ik moest meteen aan het volgende zinnetje denken: “Een bloemetje voor jou, een bloemetje voor mij”. Wat nou als mensen door het versturen van bloemen zelf ook een bloemetje kunnen krijgen?
Dit kan heel leuk aangegeven worden door bijvoorbeeld bloemenbonnen die op de site komen te staan. Afhankelijk van de hoeveelheid boeketten die jij hebt laten versturen krijg jij een andere bloemenbon te zien. Zodra je bijvoorbeeld de gerbera in beeld ziet verschijnen, weet je uiteindelijk dat je voor vijf euro een boeketje kan laten bezorgen. Maar heb je uiteindelijk de paradijsvogelbloem dan kan je bijvoorbeeld voor 50 euro een bloemetje bestellen en thuis bij je laten afleveren.

Op deze manier kan je mensen stimuleren om via internet bloemen te kopen en door mensen ook thuis een bloemetje te laten bezorgen, krijgen ze meer vertrouwen in de website en weten ze daardoor ook dat de bloemen van goede kwaliteit zijn. Daarnaast weet ik, door mijn ervaring bij de bloemist, dat vrouwen vaak bloemen voor in huis kopen omdat ze dat gezellig vinden. Ze belonen door ze een bloemetje te geven, zal dus ook positief opgevangen kunnen worden waardoor de vrouwen een nog positievere ervaring hebben bij het bestellen van bloemen voor anderen.

Wat is het verschil?

In mijn vorige blog had ik het over gamification en playification. Maar het verschil tussen die twee is mij nog niet helemaal duidelijk.

Gelukkig had de docent hier al op gerekend. Hij heeft in de opdracht de volgende uitleg gegeven.

Het verschil tussen play en game is dat bij game de regels vast liggen (denk aan schaken) en bij play de regels gaandeweg ontstaan (denk aan spelen met het poppenhuis). Will Wright, de ontwerper van Spore, stelt iets dergelijks maar gebruikt het woord toy in plaats van game. De volwassen vorm van gamification is dus misschien wel playification.

Okey, maar hoe zit het dan met het apps? Schaken en spelen met een poppenhuis zijn wel heel erg tastbaar. Misschien dat de definities van de twee woorden mij verder kunnen helpen:

“Gamification is the process of using game thinking and mechanics to engage an audience and solve problems” Gabe Zicherman

Playification kan ik toch beter met een filmpje uitleggen… ik vind dit echt gewoon fantastisch:

Snap jij het nu ook? Voor mij is echt duidelijk geworden!

A Game or a Play??

Okey, voor de schoolopdracht van deze week heb ik weer eens enorme vraagtekens om mijn hoofd heen vliegen. Deze week gaat het namelijk over Gamification en Playification.
Misschien dat een aantal lezer ook geen idee hebben waar ik het over heb?

Na een korte zoektocht op het internet kom ik een reeds artikelen tegen op marketingfacts.nl over gamification.
Deze blogs geven mij een redelijk beeld van wat gamification is.
Zo merk ik dat Gamification ook toegepast kan worden in organisaties. Ook het artikel: Gamification: de front-end bepaalt het succes was voor mij heel interessant om te lezen.

Het leukste vond ik eigenlijk het volgende:
De 7 regels voor succesvol gamification-ontwerp

Vorm een helder beeld van bedrijfsdoelstellingen: wat bepaald een succesvolle implementatie?
Begrijp de doelgroep: wat is de intrinsieke motivatie van de bezoeker?
Ga uit van de emotionele mens, niet de rationele.
Ontwikkel een schaalbare ervaring die gebruik maakt van vooral intrinsieke en enkele extrinsieke beloningen.
Begin niet zelf met de ontwikkeling van een platform maar gebruik een bestaande aanbieder in de markt. Doe wel eerst grondig onderzoek naar welk platform past bij jouw project.
Maak alles net iets leuker.
Ontwerp voor de lange termijn.

Maar, Wat is dan playification?
Zodra ik playification in typ in google, is eigenlijk het eerste wat ik tegen kom, een artikel over Minecraft
Maar dan nog begrijp ik niet helemaal wat playification voor de maatschappij kan doen. Hoe zetten we dit in tijdens ons aller daagse leven?
Online vond ik daar een heel leuk voorbeeld van:

Volgens mij heb ik nu een redelijk beeld van wat gamification en playification is.
Maar wat is nu precies het verschil?

Sociaal eten

Voor deze week was de opdracht van Koen, om een community te bedenken gebaseerd op een metafoor van een sociale actie. Nu ben ik een enorme fan van bakken en koken, dus je raad het al…

Deze week staat mijn opdracht in het teken van eten. “Samen lekker eten” wel te verstaan. Ik heb dan mijn community ook zo ingericht dat het mogelijk is om samen lekker eten te koken. Maar uiteraard moet het ook een keer mogelijk zijn om lekker samen uit eten te gaan als de mannen net op die avond de bank bezet houden vanwege het sport op TV.

Hieronder zie je een aantal, naja, wireframes waarmee ik het samen eten duidelijk heb proberen te maken.
De chef in beeld is eigenlijk een soort leraar. Als je bijvoorbeeld een recept gaat maken en je weet niet waar je een aantal ingrediënten kan vinden, of je komt even niet helemaal uit de beschrijving, dan kan jij je antwoord bieden. Dit kan vanaf het moment dat jij je bij hem ingelogd hebt. (Bij een workshop moet je jezelf uiteraard ook aanmelden, dus vandaar ook bij de chef).

week3home

week3-recepten

Bij deze afbeelding wil ik toch even kort uitleg geven over het “gedeelde boodschappenlijstje”. Want in plaats van alle boodschappen alleen te doen, kan je uiteraard ook je boodschappenlijstje delen zodat anderen aan kunnen vinken welke boodschappen zij wel mee willen nemen. Op die manier kan je de taken nog iets meer verdelen. ps: in het boodschappenlijstje staan uiteraard niet alleen ingrediënten, maar zelf kan je hem aanvullen met de wijn die jij oo,zo lekker vind!

week3-koffie

Je kan mijn uitwerkingen eigenlijk zien als een soort van workshop, waarnaast er ook nog de mogelijkheid word gegeven om lekker uit eten te gaan. Door de Chef toe te voegen kunnen mensen ook dingen maken waar ze normaal gesproken niet aan zouden beginnen. Daarnaast is het gezelliger om samen te eten, en persoonlijk vind ik het ook leuker om met meerdere mensen in de keuken te staan. Vandaar dat ik de metafoor zo heb gebruikt dat je met meerdere mensen lekker kan koken en kan eten.

Maar ja, niet iedereen is even goed in koken, en niet iedereen vind het altijd even prettig om mensen over de vloer te hebben. Vaak betekend dat, dat je even je huis op moet ruimen, zorgen dat je alle spullen in huis hebt en dat jij achteraf ook nog weer met de rommel zit. Als je dan toch je huis open stelt om samen met anderen te koken, dan vind ik persoonlijk dat je daar wel voor beloond mag worden. Dit heb ik gedaan door middel van Badges. Mensen kunnen deze verdienen als ze dingen doen die zich onderscheiden van de rest. Denk bijvoorbeeld aan alle boodschappen doen, je huis open stellen, met regelmaat etentjes verzorgen enz.
Een klopje op de schouders dus!

Community dropping

Na aanleiding van mijn vorige blog, in combinatie met de opdracht van Koen, heb ik er over na zitten denken in welke community ik mijn moeder eens een fictief plaatsje zou willen geven. Nu moet ik twee dingen eerlijk bekennen:
1. Ik ben niet bekend met zo heel erg veel communities
2. Ik zou mijn moeder niet zo maar op iedere community willen aanmelden

Maar met de gedachte “ik wil dat mams op de community leuke opdrachten kan vinden om uit te voeren tijdens het schilderen of voor haar cursisten” kwam ik uiteindelijk bij de community Learning to love you more uit.
Deze community heb ik in voorgaande blogs al een keer beschreven.

Wireframes

profiel

Dit is eigenlijk de profielpagina. Hierop kan Ivonne informatie over zichzelf zetten zodat vrienden haar makkelijker kunnen vinden en geinteresseerden in haar werk haar beter kunnen leren kennen.

gallerij
Zoals ik al heb aangegeven is het hebben van een gallerij voor mijn moeder erg praktisch. Op die manier kan zij naast de assignments van de community ook haar eigen werken uploaden. Op die manier kan je ook inspiratie op doen voor je assignments uit andermans creativiteit.

boekenplank
Zoals in het interview al naar voren kwam is het erg belangrijk voor Ivonne: het hebben van boeken. Door de boeken te delen die haar insprireren, kunnen anderen deze boeken ook gaan lezen. Daarnaast kan zij ook de boekenplanken van haar vrienden zien.

Welke online identiteit?!

In mijn vorige blog heb ik mijn moeder een aantal vragen gesteld over haar hobby schilderen. Deze vragen waren afgeleid van de logische niveaus van Dilts.
In deze blog zal ik het hebben over oplossingen voor online identiteit. Ik moet zeggen dat dit me heel vreemd in de oren klinkt. Hoe bedoel je oplossingen? En hoezo online identiteit?

Gezien de opdracht wil ik toch eerst even iets meer weten over online identiteit. Wat wordt daar nou precies mee bedoeld?
‘Online identiteit’ is de identiteit die gebruikers van een sociaal netwerk definieert in online gemeenschappen. Hoewel sommige mensen het gebruik van hun eigennaam online prefereren, identificeren de meeste internetgebruikers zich liever met een pseudoniem, die een variabele hoeveelheid identiteitsinformatie kan onthullen.

Voor mij houdt online identiteit dus eigenlijk gewoon in: “De manier waarop je jezelf op internet en online platformen presenteert”.

Maar welke oplossingen wil Koen nu eigenlijk van ons weten?
Ik ga er persoonlijk van uit dat hij eigenlijk de aspecten bedoeld die nodig zijn om het profiel compleet te maken. Denk hierbij bijvoorbeeld aan profielfoto’s, een badge-muur, een introtekst, score kaart en een boekenplank.

Voor mijn moeder is in ieder geval de profielfoto en de introtekst van belang. Daarnaast is het heel erg leuk als ze ook een soort gallerei zou hebben waarop ze haar schilderijen tentoon kan stellen. Daarnaast is misschien een (gedeelde) boekenplank wel handig. Op die manier kan ze laten zien aan de buitenwereld welke boeken haar inspiratie zijn. Het is dan misschien wel mooi als je ook boeken van vrienden kan importeren op je boekenplank. Ook is het leuk als de schilderijen punten kunnen krijgen. Op die manier weet Ivonne welke schilderijen heel erg gewaardeerd worden en welke schilderijen minder gewaardeerd worden.

Tja, met deze dingen in mijn achterhoofd, zal ik mijn moeder eens in een community plaatsen en daar een wireframe bij bedenken.