Categorie archief: Hogeschool HAN

Interactieve media en gedrag

Voor een opdracht op school, is het de bedoelding een artikel te schrijven over een besproken onderwerp. Nu moet ik natuurlijk alles aan mezelf koppelen en ben ik op het leuke idee gekomen om gedrag en interactieve media eens aan elkaar te koppelen. Ik vroeg me namelijk af in hoeverre interactive media invloed heeft op ons gedrag. Met dit onderwerp heb ik alleen wel een heleboel hooi op de vork genomen. Na een aantal uren zoeken ben je er wel achter wat interactieve media is ook al is er nergens een duidelijke definitie.

Het allereerste wat ik tegen kwam was een blog van van Theo Ploeg. Zijn definitie was “iets met computers”. Om eerlijk te zijn is dat wel alles omvattend, maar ik denk dat het nog wel iets specifieker mag. Ik snap het als mijn familie dat als antwoord zou geven, maar ik denk niet dat dit de definitie is waar ik van uit zou gaan.

Verderop in zijn blog komt hij met een ‘definitie’ die dichter bij mijn defenitie ligt en wat mij betreft ook iets sluitender is: “De essentie van interactieve media is dat zender en ontvanger tijdens het proces van communicatie elkaars gelijken zijn én dat ze continu van rol wisselen.

Een post op Facebook levert mij ook leuke resultaten op. Ik heb namelijk mensen gevraagd wat zij denken dat Interactieve media is, zonder dat zij op internet mogen zoeken.
“Media (digitaal) die op jou wensen/interesses inspeelt waarbij je zelf ook op inspeling/keuzes kunt inspelen” of ” Media die zich aanpast en veranderd naar aanleiding van wat de gebruiker er mee doet” zijn eigenlijk ook de antwoorden die het dichte bij mijn definitie in de buurt komen:
“Interactieve media is media die is voortgevloeid uit internet. Het is media die inspeelt op de gebruiker en die zich aanpast aan de wensen van de gebruiker. Interactieve media draagt bij aan de informatie uitwisseling tussen verschillende gebruikers en tussen gebruiker en applicatie. Dit kan alleen verlopen met behulp van/ door middel van verschillende nieuwe media.”

Morgen ga ik mij nog verder verdiepen in de definitie van Interactieve media. Wat is het precies, wat kan je er mee en wie gebruiken het voornamelijk en waarvoor?

Daarna zal ik mij bezig gaan houden met de gedragsbeïnvloeding. Hoe gaat dat in zijn werk, zijn wij mensen daadwerkelijk door technologie te beïnvloeden? Hoe kan het ons gedrag beïnvloeden en wat zijn de voor en nadelen van deze beïnvloeding?
Misschien dat ik daar maar eens een onderzoek naar moet gaan doen, want tot nu toe vind ik het wel heel erg interessant, maar heb ik nog niet heel erg veel informatie kunnen vinden over deze twee onderwerpen tezamen! WIKIbooks geeft mij ook wel de impressie dat het een heel uiteenlopend onderzoek kan zijn.

Advertenties

Online identiteit

Ook deze week hadden we weer een opdracht voor SxD. Deze week is het de bedoeling om verder op de spiegelfunctie van social media in te gaan.
Aan de hand van teksten van Stephen R. Anderson en Crumlish & Malone moeten we deze opdracht maken.
Daarnaast kijken we ook naar de logische niveaus van Dilts.

Voor deze opdracht is het uiteindelijk de bedoeling om een toolbox te maken voor een persoon die hij/zij kan gebruiken binnen een community om een passende identiteit op te bouwen. Gezien het feit dat mijn moeder op geen enkel platform aanwezig is, leek het mij wel een uitdaging voor haar een toolbox te bedenken.

Logische niveaus

Met de logische niveau’s van Dilts zal ik even proberen mijn moeder verder uit te lichten. Door haar de vragen te stellen kom ik meer over haar te weten en de antwoorden kan ik gebruiken voor mijn toolbox.

De logische niveau’s van Dilts moeten we invullen voor een situatie waarbij mijn mam zich thuis voelt. Ik weet dat zij uren bezig kan zijn met schilderen en dat dit haar ontspanning is. Ik ga er dus van uit dat het schilderen een situatie is waarbij mijn moeder zich thuis voelt.

Waarom schilder je eigenlijk?
Ik schilder omdat het ontspannend werkt. Daarnaast vind ik het fijn om iets te ontwerpen wat anderen ook mooi vinden en waar ze van kunnen genieten. Tevens is het iets moois voor het nageslacht. Bij schilderen hoort de uitdaging en de voldoening als het gelukt is.

Wat doet schilderen met je?
Schilderen kan je voor mij beschrijven als een soort drug. Als ik schilder raak ik in een bepaalde flow waar ik me prettig bij voel. Het schilderen stimuleert mijn geest om steeds verder mijn creatieve grens steeds verder te willen verleggen.

Wat voor een schilder ben je?
Ik ben vooral visueel en op geluid ingesteld. Ik schildert eigenlijk alles, dit komt door een brede interesse. Dit houdt in dat ik zo wel realistisch als abstract schilder. Daarnaast vind ik het heerlijk om emoties op het doek te zetten door het inbrengen van licht in haar werk.

Wat is belangrijk voor jou bij het schilderen?
Het belangrijkste bij het schilderen is eigenlijk de ontspanning en het werken met de materialen: je ziet wat er op het doek gebeurt. Daarnaast vind ik het heerlijk dat ik mijn passie kan overdragen aan anderen. Dit doet ik onder andere door lessen aan te bieden.

Waar ben je bereidt geld en tijd in te steken tijdens het schilderen
Ik ben bereidt om tijd te steken in het voorbereiden van de cursussen en het maken van lesstof. Daarnaast ga ik ook naar lessen om kennis te maken met andere schildertechnieken. Geld word voornamelijk besteed aan boeken en leermiddelen.

Hoe schilder je?, wat vind je het leukste om te doen van het schilderen (kleuren mengen, compositie bedenken, details uitwerken)
Toen ik haar deze vraag stelde, kreeg ik eigenlijk meteen als antwoord “eigenlijk alles, het hoor namelijk bij elkaar”. Het is namelijk een cadeautje van je materiaal en je verf als problemen opgelost worden zonder dat je het door hebt. Soms lukken dingen gewoon eigenlijk zonder dat je er bij na denkt, maar gewoon door je materiaal en de verf.

Wat doe je het liefst tijdens het schilderen? Hoe voel je je tijdens het schilderen? Hoe gedraag je je tijdens het schilderen?
Heel soms is het schilderen wel stressen, maar 90% van de tijd kan ik er heerlijk door ontspannen. Ik kan dan even de wereld om mij heen vergeten en mezelf zijn.

Waar schilder je? Waarom daar? Zou je ook op andere plekken willen/kunnen schilderen?
Voornamelijk in mijn eigen atelier. Dit voornamelijk vanwege de rust. Heel af en toe neem ik in huis plaats, maar mijn atelier heeft de voorkeur. Maar ook op andere rustige plekken zou ik kunnen werken. Zolang ze maar niet gestoord kan worden door mensen die aandacht vragen. Bij dieren heeft ik minder moeite met deze afleiding omdat dat een hele andere soort afleiding is.

Zo, nu deze vragen beantwoord zijn, zal ik eens gaan kijken welke oplossingen er zijn voor online identiteit.
Hier zal ik mijn volgende blog eens aan wijden.

Community redesign

In mijn blog Learning to love you more vertelde ik eventjes kort over Adrian Chan. Hij “ziet” social media als drie gezichten: Spiegel, canvas en raam.

Nu is de opdracht vanuit school om de door jou gekozen community te bekijken en te redesignen.

Wat is het?
Als ik dan naar Learning to love you more kijk, is mij al snel duidelijk dat het een canvas is. Dit komt voornamelijk omdat je opdrachten van anderen kan lezen en de uitwerkingen hiervan weer met anderen kan delen. Daarnaast is de site bedoeld om ook de uitwerkingen van anderen te bekijken.
Daarnaast is ook het “gezicht” spiegel aanwezig binnen de community. Dit omdat alle opdrachten op jezelf gericht zijn. Je geeft er je eigen invulling aan, en de opdrachten zijn vaak dusdanig specifiek dat ze voor iedereen een andere invulling hebben. Maar echt interactie is eigenlijk helemaal niet mogelijk binnen de community.

Redesign it
Voor deze opdracht moesten we dus een onderbelicht aspect van de community uitlichten. Zoals ik net al zei is er geen interactie mogelijk en dus is het raam onderbelicht.
Maar hoe kan je een raam op een goede manier inzetten bij deze community? Dat is voor mij op dit moment de vraag.

Interactie
Om interactie mogelijk te maken binnen de community zal ik een soort van Chat mogelijk maken. Door mensen te laten inloggen (met het account van hun eigen blog) geef je ze de mogelijkheid om met elkaar het gesprek aan te gaan. Daarnaast zou ik ook onder alle opdrachten en de uitwerkingen een reactiemogelijkheid plaatsen. Op die manier kan je reageren op elkaars uitwerkingen, maar tevens op de opdrachten.

Maar hoe gaan we dat dan vormgeven? Hoe gaat dat er dan uit zien?
Ik ga eens aan het schetsen en zal mijn gedachtegang hierbij schrijven zodat jullie waarom ik het zo wil vormgeven.

Assignment #70 Say goodbye.

In mijn vorige blog vertelde ik al over de opdracht van Learning to love you more.
Ik heb er een tijdje over nagedacht en ben tot onderstaande lijst gekomen:

Goodbye, snel gefrustreerd zijn
Goodbye, stress in mijn communicatie
Goodbye, uitstellen van enerverende dingen
Goodbye, niet uit gaan met vrienden
Goodbye, snel boos worden
Goodbye, weinig contact met vrienden
Goodbye, afvallen voor anderen
Goodbye, niet aan mezelf denken
Goodbye, niet fotograferen
Goodbye, te strak plannen
Goodbye, niet concepten voor fun
Goodbye, beïnvloeding door anderen
Goodbye, niet fijn zittende broeken dragen
Goodbye, te weinig ontspannen
Goodbye, me niet goed genoeg voelen
Goodbye, geleefd worden

Goodbye, niet genieten

Mocht iemand mijn lijst aan willen passen, of aan willen vullen. Voel je vrij om te reageren. Misschien heb ik wel eigenschappen waarvan jij vind dat ik vanaf moet.

Learning to love you more

Vorige week kregen we van een docent de opdracht om een stuk door te lezen van Adrian Chan (http://johnnyholland.org/2008/11/a-social-interaction-primer/)
Hij bespreekt daarin de drie gezichten van social media: Spiegel (jezelf), canvas (anderen) en raam (interactie).

Vervolgens was het de bedoeling dat we kozen uit drie communities om een opdracht mee uit te voeren:
Learning to love you more
Bookcrossing
Geocoaching met als voorbeeld: Repudo

Ik heb uiteindelijk gekozen voor de “Learning to love you more”community. Deze sprak mij heel erg aan omdat deze voornamelijk op jezelf gericht is. De laatste tijd kijk ik heel erg veel naar anderen, en juist door hier een opdracht van te doen, leek het me leuk eens een blik op mezelf te werpen.

Een pittig streven
Mijn streven was om gewoon de laatste opdracht van de community te doen om deze te leren kennen, maar dat was een aardig pittig klusje:

Assignment #70
Say goodbye.

REPORTS:

Sometimes it’s hard to say goodbye. It just feels easier to keep holding on. But in the long run it’s usually a good idea to let go, it’s the daring thing to do. It allows room for new things, for transformation. And maybe the goodbye isn’t even forever, but you can’t know until you really say goodbye and mean it. In some cases, goodbye is really the end, and good riddance! For this assignment, say goodbye to all the things you need to let go of: bad habits, dead people, alive people, ex-boyfriends and girlfriends, self-destructive feelings and behaviors, jobs, projects, re-occuring thoughts, etc.

Write it as a simple list:

Goodbye Bill.
Goodbye wetting the bed.
Good bye interrupting people when they are talking.
etc.

It can be as long or as short as you like. And, most importantly, take a moment with each one to really say goodbye. This isn’t a catalogue of your fears and faults, this is a ceremony to bid them farewell.

Daar moet ik dus eens goed over na gaan denken!
Mijn lijst zal ik in een volgende blog publiceren!

Social networking

Afbeelding van http://visualrevenue.com/blog/2007/08/online-social-network-participation.html

Vandaag heb ik redelijk lopen tubben over wat het verschil nu eigenlijk is tussen sociale netwerken en sociale media. En ik moet zeggen dat dit verschil erg lastig is en nog lastiger uit te leggen. Toch ga ik even mijn best doen dit begrijpelijk te maken zonder daar te veel woorden voor te gebruiken.

Sociale netwerken zijn eigenlijk meer de communities dan de sociale media. Hier zit eigenlijk ook het verschil. Via social media volg je eigenlijk je vrienden, terwijl je bij sociale netwerken eigenlijk met mensen over de hele wereld contact hebt. Dit kan gaan over uiteenlopende onderwerpen. Hobby’s, recepten, sporten, werk… Eigenlijk alles wat iedereen kan interesseren. Je hebt geen contact met die mensen op forums omdat je ze kent, maar voornamelijk omdat je dezelfde interesses hebt.

Maar wat vind ik nu eigenlijk van deze online communities. Want dat is eigenlijk wat social networking is. Ik vind het heel erg handig dat dit soort netwerken er zijn. Veelal zijn ze voor iedereen te vinden op internet en door je even aan te melden, kan je zo mee doen met discussies of informatie met elkaar uitwisselen. Zo had ik redelijk vaak vragen over mijn eigen hobby: Paardrijden. Veelal stonden mijn vragen wel in een forum en kon ik daar ook de antwoorden vinden. Eigenlijk is sociaal netwerken informatie verspreiden onder mensen die je eigenlijk niet kent. Je doet het omdat jij er verstand van hebt, terwijl anderen juist vragen hebben of visa versa.
Of juist het kunnen lezen van een recensie van een boek, of mensen die reageren op andermans recepten. Op die manier kom je op nieuwe ideeën en nieuwe inzichten en dat is iets wat ik persoonlijk erg belangrijk vind bij het gebruik van Internet.

Interpersonal communication

Wat is nu eigenlijk interpersonal communication? “Although interpersonal communication encompasses all forms of communicating, oral, written, and nonverbal, the term is usually applied to spoken communication that takes place between two or more individuals on a personal, face-to-face level.”
Ofwel: Interpersonal communication is mondelinge, geschreven en non verbale communicatie. Maar de term word voornamelijk gebruikt om gesproken communicatie tussen twee of meer personen aan te duiden, waarbij de personen elkaar kunnen zien.

Interpersoonlijke communicatie bestaat al jaren. Zelf ben ik opgegroeid met MSN messenger . Via deze tool kan je videogesprekken houden waarbij je dus zowel de ander kunt zien als horen. Daarnaast zijn er ook de bekende Skype en Facetime (voor de mac gebruikers) waarmee je familie en vrienden kan zien en horen. Daarnaast zijn er ook nog wat minder bekende tools als: Google Talk , ICQ , Pidgin , IMO en Etisalat .

Persoonlijk ben ik heel erg blij met het bestaan van deze tools. Mijn vader heeft een baan waarbij hij soms een paar maanden van huis is en op deze manier kunnen we hem toch gewoon zien. Want dat zien van mensen als je met ze praat is toch wel heel erg belangrijk. 90% van de communicaties is namelijk non verbaal. De overige 10% zijn de woorden die ook daadwerkelijk uitgesproken worden.
Daarnaast kunnen deze tools ook heel gemakkelijk in het bedrijfsleven toegepast worden. Directie overleggen, formele projectdiscussies, beoordelingen van medewerkers/prestaties en informele gesprekken zijn hier voorbeelden van. Maar wat nu als je opdrachtgever in het buitenland zit? Of als jij als werknemer iemand aan moet nemen voor een hele andere provincie? Is het dan niet veel makkelijker als je Skype kunt opstarten en een gesprek met de ander kunt voeren zonder dat je uren moet reizen of moet wachten tot de ander weer terug in Nederland is?

En laatst, tijdens het koffiepraatje met Chris Aalberts, was een goede vriend van mij ziek terwijl ik wist dat hij super graag bij het gesprek aanwezig had willen zijn. Het resultaat: Facetime opgestart in de les en hij kon er indirect toch bij zijn. Het koste wat moeite voor hem om binnen de groep toch ook af en toe zijn zegje te doen aangezien hij niet fysiek aanwezig was en het voor hem dus moeilijker was zichzelf te laten horen. Maar desalniettemin vonden wij het een geslaagde actie.

Zelf ben ik dus erg te spreken over interpersoonlijke communicatie. Ik denk dat het een heleboel kleine problemen op zou kunnen lossen. Zowel voor persoonlijk gebruik als gebruik in het zakenleven zie ik voordelen. Wel moeten bedrijven oppassen dat ze niet doorslaan in het gebruik van deze tools. Vooral voor informele gesprekken kan het erg handig zijn, maar wel denk ik dat het beter is als formele gesprekken plaats vinden wanneer je de ander ook de hand kan schudden. Interpersoonlijke communicatie heeft een hele stap voor op chat en email, maar niks kan een face-to-face gesprek evenaren.

Something or nothing?!

Vandaag wil ik het eigenlijk eens heben over een aantal dingen die Lon Safko in zijn social media bible heeft geschreven: RSS feeds, WIKI, search, Live casting, photosharing, video, virtual worlds en audio. Ik zal het niet hebben over wat het nu eigenlijk is, maar of ik er gebruik van maak en waarom wel of niet.

RSS feeds
Steeds vaker hoor je dat mensen dit gebruiken om bij te blijven op verschillende sites. Ze willen meteen een melding krijgen wanneer er een nieuw artikel is gepost. Daarnaast is het altijd makkelijk om je favoriete websites bij de hand te hebben. Zo weet je altijd dat je niet voor niks naar de website gaat. Toch maak ik hier geen gebruik van. Ik volg niet zo veel websites en ik heb ook niet echt de tijd om de sites te volgen. Ik klik veel liever op facebook op LIKE bij een pagina waarna ik elke keer korte stukjes te lezen krijg. Vaak worden hier ook wel nieuwe artikelen op gedeeld en heb ik het dus eigenlijk totaal niet nodig.

WIKI
WIKI’s zijn eigenlijk bij iedereen wel bekend. Het grote schoolvoorbeeld is Wikipedia. Een WIKI is eigenlijk één online document waaraan meerdere mensen kunnen werken (maar niet tegelijk want dan gaat het met opslaan niet goed). Handig? Uiteraard! Vorig jaar heb ik er voor school mee moeten werken en dan is het heel prettig als je online een plek hebt waar je je documenten kan delen, aan de wiki kan werken en waar je discussies kan houden. Toch maak ik er dit jaar eigenlijk liever geen gebruik van. Via google Drive en Dropbox kan je ook met groepen aan meerdere bestanden werken, waarbij dropbox 1 bewerker per document aan kan en google drive geeft je de mogelijkheid om met meerdere mensen aan het document te werken. Deze bestanden zijn net als de wiki overal met internet te openen. Het grote nadeel van een Wiki vond ik dat maar 1 persoon de WIKI kon modereren. Geef mij dus maar liever google Drive, daar kan ik meer mee!

Search engine
Om eerlijk te zijn hoorde ik hier voor het eerst echt iets over tijdens een presentatie in de klas. Toch gebruikt iedereen het dagelijks: Google! De zoekmachine die het echt gemaakt heeft in de wereld! Moet ik hier verder nog wat over vertellen? Nee, ik denk dat als ik hier meer over ga vertellen ik jou als lezer ga vervelen.

Live casting
Ja, wat is dit eigenlijk nou? Het live van iemand (of een uitzending) kunnen zien waarbij je ala-minute kan reageren via de chatbox op je scherm. Je kan ook de reacties lezen van andere mensen die dezelfde livestream volgen. Maar persoonlijk maak ik hier geen gebruik van. Ik zou niet weten wie ik zou willen volgen of waarom ik het zelf zou willen gebruiken.

Photosharing
Volgens enthousiastelingen is dit de manier om van je foto’s een online back-up te maken. Persoonlijk heb ik wel een picassa-account en hier staan een paar foto’s op. Maar toch gebruik ik liever Facebook. Dan heb ik ook altijd mijn eigen foto’s bij de hand, er zit geen limiet op en er zijn verder geen kosten aan verbonden. En als ik vrijwillig op festivals foto’s heb gemaakt zet ik dit op mijn google+ account. Daarnaast gebruik ik voor mijn werk Flickr. Dit is wel een photosharing site, maar die gebruik ik ook omdat dat mij aangereikt is en niet omdat ik dit persoonlijk een site vind die ik moet gebruiken.
Daarnaast gebruik ik de sites niet als backup, maar gewoon om de foto’s te kunnen delen met iedereen. Erg handig en dan heb je de mooiste foto’s altijd bij de hand en kan je ze iedereen laten zien.

Video
Tja, wat zal ik hier eens over vertellen? Ik denk dat je het fenomeen Youtube of Vimeo al wel kent. En het spreekwoord: een beeld zegt meer dan 1000 woorden. Video is dus de manier om een boodschap over te brengen. Zelf ben ik een enorme video kijker. Hoe doe ik dit, hoe maak ik dat, social media in plain Englisch, een trailer van een film of gewoon een filmpje over hoe een film gemaakt is. Je kan het zo gek niet bedenken of het staat wel online. Dat is natuurlijk fantastisch als je tutorials nodig hebt voor je opleiding (die kijk ik redelijk vaak om net dat beetje meer te leren wat niet in de lessen gegeven wordt). Ofwel, video is helemaal mijn ding, maar niet om te maken, dan hou ik het liever bij foto’s!

Virtual worlds
Jah, echt waar, ze bestaan! Virtuele werelden waarin mensen een personage 2.0 hebben. Ze kunnen zich hier anders voor doen dan ze daadwerkelijk zijn en er ook anders uit zien. Persoonlijk hou ik hier helemaal niet van. Geef mij maar gewoon iemand in het echte leven die ik ook als vriend ken. Verder hoef ik hier niks mee te maken te hebben. Geef mij de mensen maar zoals ze zijn, dik of dun, blond of bruin, ik heb de mensen liever zoals ze zijn.

Audio
Ben jij al bekend met Spotify? Dit muziekprogramma gebruik ik eigenlijk dagelijks. Niet Itunes of dergelijke, maar spotify waarbij ik ontzettend veel nummers tot mijn beschikking heb, deze in een afspeellijst kan zetten en kan waarderen.
Ik heb wat reclame tussendoor, maar lang niet zo veel als op de radio. Daarnaast heb ik de mogelijkheid mijn afspeellijsten en nummers met vrienden te delen. Maar ook om afspeellijsten van vrienden te beluisteren. Zoals je al merkt ben ik hier helemaal gek van. Spotify is trouwens niet de enige tool hiervoor hoor, zoek maar eens op internet en je komt er vast wel een paar tegen.

Kijk gewoon wat jij prettig vindt, wat voor jou werkt en waarbij jij optimaal functioneerd!

Hippe gezondheidszorg?

In de gezondheidszorg wordt op dit moment nog weinig aan social media gedaan. Dit komt voornamelijk doordat het een redelijk conservatieve branche is. Dit komt voornamelijk door de sterke hiërarchische cultuur en de relatie tussen patiënt en dokter die niet optimaal is. Maar zou social media hier de uitkomst kunnen bieden?

Mijn antwoord op deze vraag zal ik geven aan de hand van mijn eigen mening. Niks geen grondig onderzoek, maar gewoon even hardop denken. Zou social media ingezet kunnen worden voor het verbeteren van de relatie tussen patiënt en dokter? Kan social media gebruikt worden om de hiërarchie in de gezondheidszorg minder zwaar te laten wegen? Ofwel: Kan social media er aan toe bijdragen dat de gezondheidszorg minder conservatief is?

Veranderbaar?
Wat ik me dan als eerste af vraag, is of de gezondheidszorg eigenlijk wel moet veranderen? Op sommige punten vind ik van wel, maar aan de andere kant ben ik daardoor wel bang dat dit ten koste gaat van de zorg die geleverd wordt. Maar als ik dan kijk hoeveel mensen voor ieder wissewasje naar de huisarts gaan… Dan vind ik het eigenlijk wel handig als social media gebruikt gaat worden. Ik denk dat dit juist een enorm voordeel kan zijn voor zowel patiënt als dokter. Als patiënten namelijk via Facebook hun klachten kunnen omschrijven en artsen aan de hand daarvan mensen op controle kunnen laten komen, dan zullen een heleboel mensen met dat verkoudheidje of met een beetje koorts niet zomaar naar de huisarts gaan.

Mezelf als voorbeeld
Ik zal mezelf even als voorbeeld nemen. Ik heb een aantal wat grotere moedervlekken. 1 op mijn bovenarm, 1 in mijn nek en 1 in mijn wenkbrauw. Deze vlekjes hou ik al jaren in de gaten in de angst dat ze misschien toch groeien. Die in mijn wenkbrauw is heel snel op komen zetten waardoor ik me niet prettig voelde. Daarnaast viel deze moedervlek voor mijn gevoel erg op. Voor de zekerheid ben ik toch even langs de huisarts gegaan om ze te laten controleren. Binnen een paar seconden kreeg ik al te horen dat ik me geen zorgen moest maken, ze gewoon in de gaten moest blijven houden en dat als ze zwart werden ik wel even terug moest komen. Dit zei de huisarts allemaal zonder mij ook maar een vinger aangeraakt te hebben. Wat nu als ik gewoon even een foto op een Facebook pagina had kunnen plaatsen met de vraag of het verstandig is om even langs te komen om het te controleren. Dit had mij tijd gescheeld als wel dat in die tijd misschien iemand met ernstigere klachten geholpen had kunnen worden.

Kosten
Nu hoor ik al iemand zeggen: Ja, maar als minder mensen op gesprek komen bij de huisarts, dan verdienen de huisartsen ook minder geld. Dat klopt natuurlijk als een bus! Huisartsen vragen nu ook al geld voor een telefonisch consult, dus waarschijnlijk zullen zij niet staan te springen om social media te gaan gebruiken om de patiënt tegemoet te komen.

Heeft het naar mijn mening dus zin om social media te gaan implementeren in de gezondheidszorg? Nee, ik denk persoonlijk dat het maar heel weinig gebruikt gaat worden.

Maar wat nou als???
Wat nou als artsen op die manier contact op kunnen zoeken met patiënten die zij behandeld hebben? Controleren hoe de patiënt zich voelt, vragen hoe zij de operatie hebben doorstaan en misschien een manier om mensen met elkaar in contact te brengen die hetzelfde hebben doorgemaakt of door gaan maken. Op die manier kunnen patiënten elkaar misschien meer steunen en voorzien van tips. Op dit moment worden dit soort platforms vooral opgericht door patiënten zelf, maar ik denk dat ziekenhuizen en andere takken van de gezondheidszorg dit ook heel erg goed kunnen faciliteren. Dit zal in ieder geval de band tussen de doctoren en patiënten kunnen verbeteren. Vooral als de doctoren ook nog wat doen met de input die via deze platformen binnen komen. Door zichzelf ook in een discussie te mengen of tips aan te reiken kan je al een heleboel doen voor de patiënten.
Dus misschien is het gebruiken van social media toch een poging waard?

Online leren

Tegenwoordig wordt er steeds meer gebruik gemaakt van social media. Ook in het onderwijs wordt het steeds populairder. Leerlingen (lees ook: studenten) zijn steeds vaker actief op social media en scholen willen op dat punt niet achterblijven. Steeds meer docenten zijn ook te vinden op social media. Maar is dit nu eigenlijk wel zo verstandig?

Richtlijnen
Als je op internet gaat zoeken vind je steeds meer scholen die richtlijnen opstellen voor de docenten. In deze richtlijnen staat bijvoorbeeld dat docenten geen vertrouwelijke informatie mogen delen, dat ze duidelijk aan moeten geven of ze namens zichzelf of de school praten en dat ze niet via social media met leerlingen in discussie moeten gaan. Eigenlijk zijn dit hele logische richtlijnen, maar toch worden ze overal opgeschreven.

Voordelen
In eerste instantie lijkt het gebruik van social media door docenten niet heel erg fout te kunnen gaan. Gewoon het huiswerk delen in verschillende groepen, studenten die online vragen kunnen stellen als ze met hun huiswerk bezig zijn net zoals een Dit vind ik eigenlijk alleen maar goede ontwikkelingen.

Nadelen
Toch kleven er ook een paar nadelen aan het social media gebruik van docenten. Er zijn namelijk docenten die geen eigen “Privé” account hebben en hun privé zaken via dezelfde social media verspreiden als ze gebruiken voor het onderwijs. Hierdoor kan het gebeuren dat leerlingen anders tegen de docent aan gaan kijken. Van de verantwoordelijke docent die voor de klas staat, hebben de leerlingen ineens het gevoel dat de docent toch niet zo verantwoordelijk is als hij lijkt.
Ook bestaat het gevaar dat docenten door social media beschuldigd worden van (seksuele) intimidatie. Dit slaat doorgaans niet alleen op docenten, maar ook op andere leerlingen.

En toch…
Toch denk ik dat het gebruik van sociale media op scholen goed is. Ik merk zelf ook dat docenten die op social media te vinden zijn, vaak ook met de groepen meelezen en weten wat er speelt. Daarnaast is het handig als je als student zijnde je docent via social media kan benaderen als je vragen hebt. Op die manier kunnen andere klasgenootjes ook de uitleg van de docent lezen en hebben zij ook wat extra informatie waar ze hun opdrachten mee kunnen maken. Ik heb er verder nog niet echt de nadelen van ondervonden of van gezien. Dus Social media in het onderwijs? Yes, We Can Use That!