Categorie archief: ASOME

Social networking

Afbeelding van http://visualrevenue.com/blog/2007/08/online-social-network-participation.html

Vandaag heb ik redelijk lopen tubben over wat het verschil nu eigenlijk is tussen sociale netwerken en sociale media. En ik moet zeggen dat dit verschil erg lastig is en nog lastiger uit te leggen. Toch ga ik even mijn best doen dit begrijpelijk te maken zonder daar te veel woorden voor te gebruiken.

Sociale netwerken zijn eigenlijk meer de communities dan de sociale media. Hier zit eigenlijk ook het verschil. Via social media volg je eigenlijk je vrienden, terwijl je bij sociale netwerken eigenlijk met mensen over de hele wereld contact hebt. Dit kan gaan over uiteenlopende onderwerpen. Hobby’s, recepten, sporten, werk… Eigenlijk alles wat iedereen kan interesseren. Je hebt geen contact met die mensen op forums omdat je ze kent, maar voornamelijk omdat je dezelfde interesses hebt.

Maar wat vind ik nu eigenlijk van deze online communities. Want dat is eigenlijk wat social networking is. Ik vind het heel erg handig dat dit soort netwerken er zijn. Veelal zijn ze voor iedereen te vinden op internet en door je even aan te melden, kan je zo mee doen met discussies of informatie met elkaar uitwisselen. Zo had ik redelijk vaak vragen over mijn eigen hobby: Paardrijden. Veelal stonden mijn vragen wel in een forum en kon ik daar ook de antwoorden vinden. Eigenlijk is sociaal netwerken informatie verspreiden onder mensen die je eigenlijk niet kent. Je doet het omdat jij er verstand van hebt, terwijl anderen juist vragen hebben of visa versa.
Of juist het kunnen lezen van een recensie van een boek, of mensen die reageren op andermans recepten. Op die manier kom je op nieuwe ideeën en nieuwe inzichten en dat is iets wat ik persoonlijk erg belangrijk vind bij het gebruik van Internet.

Advertenties

Interpersonal communication

Wat is nu eigenlijk interpersonal communication? “Although interpersonal communication encompasses all forms of communicating, oral, written, and nonverbal, the term is usually applied to spoken communication that takes place between two or more individuals on a personal, face-to-face level.”
Ofwel: Interpersonal communication is mondelinge, geschreven en non verbale communicatie. Maar de term word voornamelijk gebruikt om gesproken communicatie tussen twee of meer personen aan te duiden, waarbij de personen elkaar kunnen zien.

Interpersoonlijke communicatie bestaat al jaren. Zelf ben ik opgegroeid met MSN messenger . Via deze tool kan je videogesprekken houden waarbij je dus zowel de ander kunt zien als horen. Daarnaast zijn er ook de bekende Skype en Facetime (voor de mac gebruikers) waarmee je familie en vrienden kan zien en horen. Daarnaast zijn er ook nog wat minder bekende tools als: Google Talk , ICQ , Pidgin , IMO en Etisalat .

Persoonlijk ben ik heel erg blij met het bestaan van deze tools. Mijn vader heeft een baan waarbij hij soms een paar maanden van huis is en op deze manier kunnen we hem toch gewoon zien. Want dat zien van mensen als je met ze praat is toch wel heel erg belangrijk. 90% van de communicaties is namelijk non verbaal. De overige 10% zijn de woorden die ook daadwerkelijk uitgesproken worden.
Daarnaast kunnen deze tools ook heel gemakkelijk in het bedrijfsleven toegepast worden. Directie overleggen, formele projectdiscussies, beoordelingen van medewerkers/prestaties en informele gesprekken zijn hier voorbeelden van. Maar wat nu als je opdrachtgever in het buitenland zit? Of als jij als werknemer iemand aan moet nemen voor een hele andere provincie? Is het dan niet veel makkelijker als je Skype kunt opstarten en een gesprek met de ander kunt voeren zonder dat je uren moet reizen of moet wachten tot de ander weer terug in Nederland is?

En laatst, tijdens het koffiepraatje met Chris Aalberts, was een goede vriend van mij ziek terwijl ik wist dat hij super graag bij het gesprek aanwezig had willen zijn. Het resultaat: Facetime opgestart in de les en hij kon er indirect toch bij zijn. Het koste wat moeite voor hem om binnen de groep toch ook af en toe zijn zegje te doen aangezien hij niet fysiek aanwezig was en het voor hem dus moeilijker was zichzelf te laten horen. Maar desalniettemin vonden wij het een geslaagde actie.

Zelf ben ik dus erg te spreken over interpersoonlijke communicatie. Ik denk dat het een heleboel kleine problemen op zou kunnen lossen. Zowel voor persoonlijk gebruik als gebruik in het zakenleven zie ik voordelen. Wel moeten bedrijven oppassen dat ze niet doorslaan in het gebruik van deze tools. Vooral voor informele gesprekken kan het erg handig zijn, maar wel denk ik dat het beter is als formele gesprekken plaats vinden wanneer je de ander ook de hand kan schudden. Interpersoonlijke communicatie heeft een hele stap voor op chat en email, maar niks kan een face-to-face gesprek evenaren.

Something or nothing?!

Vandaag wil ik het eigenlijk eens heben over een aantal dingen die Lon Safko in zijn social media bible heeft geschreven: RSS feeds, WIKI, search, Live casting, photosharing, video, virtual worlds en audio. Ik zal het niet hebben over wat het nu eigenlijk is, maar of ik er gebruik van maak en waarom wel of niet.

RSS feeds
Steeds vaker hoor je dat mensen dit gebruiken om bij te blijven op verschillende sites. Ze willen meteen een melding krijgen wanneer er een nieuw artikel is gepost. Daarnaast is het altijd makkelijk om je favoriete websites bij de hand te hebben. Zo weet je altijd dat je niet voor niks naar de website gaat. Toch maak ik hier geen gebruik van. Ik volg niet zo veel websites en ik heb ook niet echt de tijd om de sites te volgen. Ik klik veel liever op facebook op LIKE bij een pagina waarna ik elke keer korte stukjes te lezen krijg. Vaak worden hier ook wel nieuwe artikelen op gedeeld en heb ik het dus eigenlijk totaal niet nodig.

WIKI
WIKI’s zijn eigenlijk bij iedereen wel bekend. Het grote schoolvoorbeeld is Wikipedia. Een WIKI is eigenlijk één online document waaraan meerdere mensen kunnen werken (maar niet tegelijk want dan gaat het met opslaan niet goed). Handig? Uiteraard! Vorig jaar heb ik er voor school mee moeten werken en dan is het heel prettig als je online een plek hebt waar je je documenten kan delen, aan de wiki kan werken en waar je discussies kan houden. Toch maak ik er dit jaar eigenlijk liever geen gebruik van. Via google Drive en Dropbox kan je ook met groepen aan meerdere bestanden werken, waarbij dropbox 1 bewerker per document aan kan en google drive geeft je de mogelijkheid om met meerdere mensen aan het document te werken. Deze bestanden zijn net als de wiki overal met internet te openen. Het grote nadeel van een Wiki vond ik dat maar 1 persoon de WIKI kon modereren. Geef mij dus maar liever google Drive, daar kan ik meer mee!

Search engine
Om eerlijk te zijn hoorde ik hier voor het eerst echt iets over tijdens een presentatie in de klas. Toch gebruikt iedereen het dagelijks: Google! De zoekmachine die het echt gemaakt heeft in de wereld! Moet ik hier verder nog wat over vertellen? Nee, ik denk dat als ik hier meer over ga vertellen ik jou als lezer ga vervelen.

Live casting
Ja, wat is dit eigenlijk nou? Het live van iemand (of een uitzending) kunnen zien waarbij je ala-minute kan reageren via de chatbox op je scherm. Je kan ook de reacties lezen van andere mensen die dezelfde livestream volgen. Maar persoonlijk maak ik hier geen gebruik van. Ik zou niet weten wie ik zou willen volgen of waarom ik het zelf zou willen gebruiken.

Photosharing
Volgens enthousiastelingen is dit de manier om van je foto’s een online back-up te maken. Persoonlijk heb ik wel een picassa-account en hier staan een paar foto’s op. Maar toch gebruik ik liever Facebook. Dan heb ik ook altijd mijn eigen foto’s bij de hand, er zit geen limiet op en er zijn verder geen kosten aan verbonden. En als ik vrijwillig op festivals foto’s heb gemaakt zet ik dit op mijn google+ account. Daarnaast gebruik ik voor mijn werk Flickr. Dit is wel een photosharing site, maar die gebruik ik ook omdat dat mij aangereikt is en niet omdat ik dit persoonlijk een site vind die ik moet gebruiken.
Daarnaast gebruik ik de sites niet als backup, maar gewoon om de foto’s te kunnen delen met iedereen. Erg handig en dan heb je de mooiste foto’s altijd bij de hand en kan je ze iedereen laten zien.

Video
Tja, wat zal ik hier eens over vertellen? Ik denk dat je het fenomeen Youtube of Vimeo al wel kent. En het spreekwoord: een beeld zegt meer dan 1000 woorden. Video is dus de manier om een boodschap over te brengen. Zelf ben ik een enorme video kijker. Hoe doe ik dit, hoe maak ik dat, social media in plain Englisch, een trailer van een film of gewoon een filmpje over hoe een film gemaakt is. Je kan het zo gek niet bedenken of het staat wel online. Dat is natuurlijk fantastisch als je tutorials nodig hebt voor je opleiding (die kijk ik redelijk vaak om net dat beetje meer te leren wat niet in de lessen gegeven wordt). Ofwel, video is helemaal mijn ding, maar niet om te maken, dan hou ik het liever bij foto’s!

Virtual worlds
Jah, echt waar, ze bestaan! Virtuele werelden waarin mensen een personage 2.0 hebben. Ze kunnen zich hier anders voor doen dan ze daadwerkelijk zijn en er ook anders uit zien. Persoonlijk hou ik hier helemaal niet van. Geef mij maar gewoon iemand in het echte leven die ik ook als vriend ken. Verder hoef ik hier niks mee te maken te hebben. Geef mij de mensen maar zoals ze zijn, dik of dun, blond of bruin, ik heb de mensen liever zoals ze zijn.

Audio
Ben jij al bekend met Spotify? Dit muziekprogramma gebruik ik eigenlijk dagelijks. Niet Itunes of dergelijke, maar spotify waarbij ik ontzettend veel nummers tot mijn beschikking heb, deze in een afspeellijst kan zetten en kan waarderen.
Ik heb wat reclame tussendoor, maar lang niet zo veel als op de radio. Daarnaast heb ik de mogelijkheid mijn afspeellijsten en nummers met vrienden te delen. Maar ook om afspeellijsten van vrienden te beluisteren. Zoals je al merkt ben ik hier helemaal gek van. Spotify is trouwens niet de enige tool hiervoor hoor, zoek maar eens op internet en je komt er vast wel een paar tegen.

Kijk gewoon wat jij prettig vindt, wat voor jou werkt en waarbij jij optimaal functioneerd!

Hippe gezondheidszorg?

In de gezondheidszorg wordt op dit moment nog weinig aan social media gedaan. Dit komt voornamelijk doordat het een redelijk conservatieve branche is. Dit komt voornamelijk door de sterke hiërarchische cultuur en de relatie tussen patiënt en dokter die niet optimaal is. Maar zou social media hier de uitkomst kunnen bieden?

Mijn antwoord op deze vraag zal ik geven aan de hand van mijn eigen mening. Niks geen grondig onderzoek, maar gewoon even hardop denken. Zou social media ingezet kunnen worden voor het verbeteren van de relatie tussen patiënt en dokter? Kan social media gebruikt worden om de hiërarchie in de gezondheidszorg minder zwaar te laten wegen? Ofwel: Kan social media er aan toe bijdragen dat de gezondheidszorg minder conservatief is?

Veranderbaar?
Wat ik me dan als eerste af vraag, is of de gezondheidszorg eigenlijk wel moet veranderen? Op sommige punten vind ik van wel, maar aan de andere kant ben ik daardoor wel bang dat dit ten koste gaat van de zorg die geleverd wordt. Maar als ik dan kijk hoeveel mensen voor ieder wissewasje naar de huisarts gaan… Dan vind ik het eigenlijk wel handig als social media gebruikt gaat worden. Ik denk dat dit juist een enorm voordeel kan zijn voor zowel patiënt als dokter. Als patiënten namelijk via Facebook hun klachten kunnen omschrijven en artsen aan de hand daarvan mensen op controle kunnen laten komen, dan zullen een heleboel mensen met dat verkoudheidje of met een beetje koorts niet zomaar naar de huisarts gaan.

Mezelf als voorbeeld
Ik zal mezelf even als voorbeeld nemen. Ik heb een aantal wat grotere moedervlekken. 1 op mijn bovenarm, 1 in mijn nek en 1 in mijn wenkbrauw. Deze vlekjes hou ik al jaren in de gaten in de angst dat ze misschien toch groeien. Die in mijn wenkbrauw is heel snel op komen zetten waardoor ik me niet prettig voelde. Daarnaast viel deze moedervlek voor mijn gevoel erg op. Voor de zekerheid ben ik toch even langs de huisarts gegaan om ze te laten controleren. Binnen een paar seconden kreeg ik al te horen dat ik me geen zorgen moest maken, ze gewoon in de gaten moest blijven houden en dat als ze zwart werden ik wel even terug moest komen. Dit zei de huisarts allemaal zonder mij ook maar een vinger aangeraakt te hebben. Wat nu als ik gewoon even een foto op een Facebook pagina had kunnen plaatsen met de vraag of het verstandig is om even langs te komen om het te controleren. Dit had mij tijd gescheeld als wel dat in die tijd misschien iemand met ernstigere klachten geholpen had kunnen worden.

Kosten
Nu hoor ik al iemand zeggen: Ja, maar als minder mensen op gesprek komen bij de huisarts, dan verdienen de huisartsen ook minder geld. Dat klopt natuurlijk als een bus! Huisartsen vragen nu ook al geld voor een telefonisch consult, dus waarschijnlijk zullen zij niet staan te springen om social media te gaan gebruiken om de patiënt tegemoet te komen.

Heeft het naar mijn mening dus zin om social media te gaan implementeren in de gezondheidszorg? Nee, ik denk persoonlijk dat het maar heel weinig gebruikt gaat worden.

Maar wat nou als???
Wat nou als artsen op die manier contact op kunnen zoeken met patiënten die zij behandeld hebben? Controleren hoe de patiënt zich voelt, vragen hoe zij de operatie hebben doorstaan en misschien een manier om mensen met elkaar in contact te brengen die hetzelfde hebben doorgemaakt of door gaan maken. Op die manier kunnen patiënten elkaar misschien meer steunen en voorzien van tips. Op dit moment worden dit soort platforms vooral opgericht door patiënten zelf, maar ik denk dat ziekenhuizen en andere takken van de gezondheidszorg dit ook heel erg goed kunnen faciliteren. Dit zal in ieder geval de band tussen de doctoren en patiënten kunnen verbeteren. Vooral als de doctoren ook nog wat doen met de input die via deze platformen binnen komen. Door zichzelf ook in een discussie te mengen of tips aan te reiken kan je al een heleboel doen voor de patiënten.
Dus misschien is het gebruiken van social media toch een poging waard?

Online leren

Tegenwoordig wordt er steeds meer gebruik gemaakt van social media. Ook in het onderwijs wordt het steeds populairder. Leerlingen (lees ook: studenten) zijn steeds vaker actief op social media en scholen willen op dat punt niet achterblijven. Steeds meer docenten zijn ook te vinden op social media. Maar is dit nu eigenlijk wel zo verstandig?

Richtlijnen
Als je op internet gaat zoeken vind je steeds meer scholen die richtlijnen opstellen voor de docenten. In deze richtlijnen staat bijvoorbeeld dat docenten geen vertrouwelijke informatie mogen delen, dat ze duidelijk aan moeten geven of ze namens zichzelf of de school praten en dat ze niet via social media met leerlingen in discussie moeten gaan. Eigenlijk zijn dit hele logische richtlijnen, maar toch worden ze overal opgeschreven.

Voordelen
In eerste instantie lijkt het gebruik van social media door docenten niet heel erg fout te kunnen gaan. Gewoon het huiswerk delen in verschillende groepen, studenten die online vragen kunnen stellen als ze met hun huiswerk bezig zijn net zoals een Dit vind ik eigenlijk alleen maar goede ontwikkelingen.

Nadelen
Toch kleven er ook een paar nadelen aan het social media gebruik van docenten. Er zijn namelijk docenten die geen eigen “Privé” account hebben en hun privé zaken via dezelfde social media verspreiden als ze gebruiken voor het onderwijs. Hierdoor kan het gebeuren dat leerlingen anders tegen de docent aan gaan kijken. Van de verantwoordelijke docent die voor de klas staat, hebben de leerlingen ineens het gevoel dat de docent toch niet zo verantwoordelijk is als hij lijkt.
Ook bestaat het gevaar dat docenten door social media beschuldigd worden van (seksuele) intimidatie. Dit slaat doorgaans niet alleen op docenten, maar ook op andere leerlingen.

En toch…
Toch denk ik dat het gebruik van sociale media op scholen goed is. Ik merk zelf ook dat docenten die op social media te vinden zijn, vaak ook met de groepen meelezen en weten wat er speelt. Daarnaast is het handig als je als student zijnde je docent via social media kan benaderen als je vragen hebt. Op die manier kunnen andere klasgenootjes ook de uitleg van de docent lezen en hebben zij ook wat extra informatie waar ze hun opdrachten mee kunnen maken. Ik heb er verder nog niet echt de nadelen van ondervonden of van gezien. Dus Social media in het onderwijs? Yes, We Can Use That!

Interpersonal

En toen was het eindelijk zo ver… Na een week druk onderzoek doen naar Interpersonal Communication er een presentatie over moeten houden. Om eerlijk te zijn wist ik tijdens de presentatie zelf nog niet eens zo goed wat de definitie van ‘Interpersonal communication’was. Naar mijn mening was dat het gebruik van sociale media waarbij je, terwijl je elkaar ziet, een interactie hebt.

Wat is interpersonal

Wikipedia (in het engels) geeft een redelijk beeld van de definitie van Interpersonal communication. Zoals ik al vermoedde, gaat interpersoonlijk communicatie alleen als je elkaars lichamelijke communicatie er bij kan zien.
Om je een beeld te geven: Skype, MSN en Facetime zijn tools die voor interpersoonlijke communicatie gebruikt kunnen worden. Om toch even duidelijkheid te hebben: Livecasting valt niet onder interpersoonlijke communicatie. Het is hierbij namelijk niet mogelijk om jou reactie aan de Livecaster te laten zien in beeld, maar alleen in woorden.

Waarvoor zal ik het gebruiken

Interpersoonlijke communicatie is iets waar ik al sinds het ontstaan aan gewend ben geraakt. Mijn vader spendeert vanwege zijn werk soms de nodige maanden in het buitenland en dan is het erg fijn om elkaar toch even te kunnen zien en te kunnen spreken. We begonnen met MSN, maar tegenwoordig is Skypen op de Ipad toch wel net zo makkelijk. Je kan de persoon aan de andere kant eigenlijk overal mee heen nemen in plaat van alleen achter je bureau te zitten… Echt een uitkomst.

Interpersoonlijke communicatie in bedrijven

Tegenwoordig bieden interpersoonlijke communicatie tools ook vele mogelijkheden voor bedrijven. Bedenk eens een dat je een presentatie zou kunnen geven via Skype, dat je een sollicitatiegesprek kan doen met iemand die eigenlijk altijd onderweg is. Of ga in gesprek met een opdrachtgever/werknemer zonder dat er iemand moet gaan reizen om te zorgen dat je elkaar kunt zien. De oplossing voor fileproblemen toch??….

Nadelen interpersoonlijke communicatie

Communiceren is sowieso een vak appart. Zowel mondeling als lichamelijk is goed communiceren erg lastig. Iedereen kent wel een geval waarin je lichaam iets anders zei dan je mond of visa versa. Dit zelfde probleem komt dus ook voor bij Interpersoonlijke communicatie. Het gebeurt zonder dat je er echt bewust van bent, maar voor je het weet heeft iemand je niet helemaal begrepen en is er onenigheid of verwarring. Het is dus goed om in de gaten te houden dat dit kan gebeuren. Maar interpersoonlijke communicatie is wat mij betreft nog steeds beter dan het gebruik van email. Emails leveren in mijn ogen juist nog meer verwarring en is er na vaak heen en weer mailen eindelijk een beetje duidelijkheid. Met interpersoonlijke communicatie via bijvoorbeeld Skype kan je veel sneller en gemakkelijker uitleggen wat je wil en hoe je datgene wil hebben. In plaats van 5 mails tikken en doorlezen, ben je (misschien wel) in 5 minuten klaar. Betere kwaliteit in kortere tijd?

LinkedIn genoeg gelinkt?

Vandaag heb ik een test gedaan die controleerde of ik mijn LinkedIn ver genoeg heb aangevuld. Van de 100 te behalen punten heb ik er 62 behaald. (Dit terwijl LinkedIn zelf aangeeft dat ik mijn pagina voor 90% ingevuld heb. Okey, maar ik weet dus wel wat ik verkeerd gedaan heb en nu dus ook hoe ik het beter kan doen.

Maar waarom heb ik eigenlijk een LinkedIn pagina? Eigenlijk heb ik mijn LinkedIn pagina voornamelijk uit nieuwsgierigheid gemaakt. Wat bied LinkedIn mij en hoe kan ik het goed toepassen in mijn leven? Ik heb al mijn baantjes toegevoegd samen met de werkzaamheden. Daarnaast heb ik een kleine omschrijving van mijzelf gegeven. Maar wat doe ik verder met LinkedIn? Eigenlijk helemaal niks. Ik vind namelijk dat LinkedIn vooral te zakelijk is voor mij. Op dit moment heb ik een baan en ben ik druk bezig met mijn studie, dus heel erg veel profijt heb ik er nog niet van. Wel vind ik LinkedIn een goed medium om contacten te leggen met anderen. Ik zou ook zeker mensen aanraden om voor zakelijke doeleinden een LinkedIn account aan te maken. Je kan heel makkelijk contacten leggen en het profiel van andere mensen bekijken. Op die manier kan je bijvoorbeeld ook mensen die je aanspreken uitnodigen om een kijkje te nemen bij jou bedrijf, of zelfs nieuwe werknemers werven. Dit alles vind ik heel erg handig en erg praktisch. Natuurlijk zit er wel een klein addertje onder het gras: Het is namelijk zo dat mensen zich op sociale media anders voor kunnen doen dan dat ze daadwerkelijk zijn. Hier moet je als werknemer wel rekening mee houden als je besluit iemand aan te nemen via sociale media.

Voor mij is LinkedIn wel een uitkomst. Ik zocht altijd overal naar mijn CV en als ik het bestand dan niet weer kon vinden moest ik het weer helemaal opnieuw beginnen. LinkedIn heeft er voor gezorgd dat ik heel gemakkelijk mijn CV kon uploaden waardoor ik deze eigenlijk altijd en overal bij de hand heb. Erg handig!

Starbucks socials?

Bron: http://kiss2.nl/nieuwspagina/2012/08/starbucks-en-albron-breiden-uit-in-hogeschool/

Vandaag bedacht ik me dat ik nog een bedrijf op moest zoeken voor mijn lessen van ASOM. Nu had ik net een kop koffie in handen en moest daardoor meteen denken aan de koffie. Puur uit nieuwsgierigheid ben ik op internet gaan zoeken naar het gebruik van Sociale media door Starbucks Coffee Company. Even Google gebruiken en zonder al te veel moeite kwam ik er achter dat zowel Facebook als Twitter door Starbucks gebruikt worden. Daarnaast is er ook nog een mobiele starbucks-app voor android.

Laten we de sociale media even onderzoeken. Hebben ze hun gebruik van sociale media goed ingezet?
Dit kan je natuurlijk doen door te kijken naar het aantal LIKES op facebook(“32.033.383 personen vinden dit leuk · 137.352 praten hierover · 5.950.123 waren hier” (Bron http://www.facebook.com/Starbucks op 24-09-2012)) of door het aantal volgers te bestuderen op Twitter (“12,589 TWEETS; 78,786 FOLLOWING; 2,922,260 FOLLOWERS”(Bron: http://twitter.com/Starbucks op 24-09-2012)).

Maar uiteraard heb ik ook mijn eigen mening. Dus na deze gegevens gezien te hebben spit ik rustig door hun Twitter en Facebook heen op zoek naar pluspunten en kritiek.
Het allereerste dat mij opvalt aan de Facebook pagina is dat er niet heel erg veel berichten per week op geplaatst worden. Persoonlijk vind ik dit wel een minpuntje… Daarnaast was het wel heel erg leuk geweest als je wat meer reacties op mensen zou zien die een reactie hebben achtergelaten. Daarnaast mis ik eigenlijk wel een beetje interactie en “Nieuwe” weetjes of info over Starbucks. Alles samengenomen wordt ik niet heel erg gelukkig van hun Facebook pagina. Dan maar door naar Twitter en kijken hoe ze het daar er vanaf brengen.
Na een korte analyse: Starbucks post een paar berichten per week, maar reageert net zoals Facebook niet heel erg veel op reacties of quotes over hun bedrijf.
En daarnaast is er natuurlijk ook nog de App waarmee je zelfs je drinken kan betalen als ik de tekst op de website moet geloven. Van een groot internationaal bedrijf had ik wel iets meer verwacht van hun gebruik van sociale media. Jammer maar helaas… vanuit mijn perspectief niet het het beste sociale media voorbeeld… Op zoek naar een betere dus!

Niet mijn straatje.

Na aanleiding van het bezoeken van de website: www.ambtenaar20.nl wil ik eigenlijk even een paar dingen kwijt.

inspraak

Natuurlijk vind ik het goed dat burgers meer inspraak krijgen in de gemeenten en in de beslissingen die de gemeente neemt, maar wel vind ik dat de verantwoording bij de gemeente moet blijven liggen. Okey, de gemeente zal altijd beslissen hoe en wanneer bepaalde veranderingen in de gemeente doorgevoerd zullen worden. Toch vind ik dat dit meebeslissen van burgers een stukje gevaar met zich meebrengt. Burgers zullen met ideeën en voorstellen komen die aansluiten op hun wensen. Nu moet het natuurlijk niet zo zijn dat de ambtenaren een voorstel uitvoeren en terugvallen op “ja, maar jullie burgers wouden dat graag zo…” als het toch niet helemaal zo gaat als gehoopt.

nadelen

Daarnaast zit er wat mij betreft nog een nadeel aan de website. Het is zo dat een deel van de mensen in de gemeenten nog niet over internet beschikt of er niet mee om kan gaan. Denk hierbij bijvoorbeeld aan het bejaardencentrum bij jou in de buurt. Ik weet dat er bij mij in de buurt weinig mensen zijn die al op leeftijd zijn en toch achter het internet kruipen. De website sluit deze mensen uit bij beslissingen die genomen worden. Ik weet dat je hierop kan zeggen dat die mensen ook naar het gemeentehuis kunnen gaan en kunnen vragen wat de plannen zijn, maar vraag je dan eens af of jij daar op zit te wachten? Het gemeentehuis waar ik naar toe moet is ongeveer 10 kilometer van mijn huis vandaan. Ik zie nou niet echt mensen even op en neer rijden om op de hoogte te blijven van de veranderingen.

niet voor mij

Zelf ben ik dus een beetje sceptisch over de site. Daarnaast vraag ik me nu af… Heb ik zelf behoefte om me bij die site aan te melden? Mijn antwoord: NEE! En ik zal je zeggen waarom: Daar heb ik de tijd niet voor en eigenlijk zijn politieke dingen totaal niet mijn ding! ofwel, de site is een leuk idee, maar past niet in mijn straatje.

Keep it short!

Afgelopen week heb ik me weer meer bezig gehouden met Twitter en dus eigenlijk “Microbloggen”. Microbloggen kan je vergelijken met bloggen alleen zijn de tekstfragmenten ongeveer 140 leestekens lang.
Persoonlijk ben ik niet zo’n hele grote microblog-fan. Vorig jaar heb ik een Twitter-account aangemaakt om voor school aan de slag te gaan met Sociale media en daarnaast contact te hebben met mijn klasgenootjes. Ondertussen bekijk ik Twitter nog maar een paar keer per week, terwijl het vroeger eigenlijk de hele dag door aan stond. Destijds las ik dan ook vaak berichten die ik grote onzin vond. Berichten als: “Net heerlijk tv gekeken onder het genot van een kopje koffie/ glas wijn” waren nou niet echt de berichten die ik dagelijks door wou lezen. Wat had ik aan die informatie? Langzamerhand las ik steeds minder Tweets, tot op heden. Ik merkte dat er nieuwe eerstejaars waren die ook een Twitter-account aan gingen maken en op dit moment volg ik hun als ze de hashtag ica_Branddesign gebruiken. Op die manier heb ik het gevoel dat ik iets nuttigs bij kan dragen aan twitter en aan hun school carriëre.

Maargoed, genoeg over Twitter. Microbloggen, daar hadden we het over. Zoals ik al zei is Microbloggen het schrijven van hele korte stukjes tekst. Maar niet alleen teksten horen bij het microbloggen. Ook foto’s met korte stukjes tekst valt hier onder. Persoonlijk vind ik dat bepaalde diensten die bijvoorbeeld Facebook aanbiedt ook onder microbloggen vallen. Er zijn namelijk maar weinig mensen die hele lange stukken tekst op Facebook plaatsen. Eigenlijk lijkt het wel een soort van ongeschreven regel. Maar het bevorderd wel de leesbaarheid van iedere pagina.

Facebook en Twitter zijn niet de enige sociale media qua microbloggen. Er zijn er nog veel meer ook al zijn die minder bekend, dat betekend niet meteen dat die minder goed zijn. Heello bijvoorbeeld lijkt op Twitter of gebruik chyrp. Voor de IOS post je microvideo blogs vanaf je telefoon met Viddy en als je vooral gebruik wil maken van foto’s is dailybooth een leuke optie ook al is Tumblr een stuk bekender.

Onderzoek alle mogelijke opties eens en gebruik de sociale media die jij het prettigste vind in omgang. Maar vooral… Keep it short!